و منطقى دين و بال ديگر ، بال عشق و محبّت و ولايت و فداكارى مىباشد . نخستين بال را مىتوان در قرآن كريم و سخنان پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و اهل‌بيت گرامىاش از اميرمؤمنان على عليه السلام تا امام زمان حضرت مهدى ( عج ) جستجو كرد . بال دوّم را نيز مىتوان با عشق و محبّت به ايشان و دفاع از حق آن بزرگواران و درك فداكاريهاى بى مانند ايشان در راه تحقّق حق ، بدست آورد ، چرا كه اين بزرگواران تا آخرين نفس و تا آخرين قطرهء خون دست از حق بر نداشتند و هرچه در توان داشتند براى اعتلاى حق مبذول نمودند . با اينكه حضرت زهرا عليها السلام سخنان خود را در فضاى آكنده از ستم و بى عدالتى كه در آن حقوق و مقام اهل‌بيت عليهم السلام ناديده گرفته مىشد ايراد فرمود ولى هرگز از تلاش براى فهم درست دين به مردمى كه به جاهليت بازگشته بودند و آگاه كردن آنها از ضرورت پيروى از راه حقّ باز نايستاد . راهى كه خدا در قرآن و به وسيله پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بشريت را به سوى آن خوانده است . كافى دانستن يكى از دوبال ذكر شده ، پيروى از مذهب اهل‌بيت عليهم السلام به حساب نمىآيد و لازم است كه پايه‌هاى آن را با عقل و خرد درك كنيم و بپذيريم و پس از اينكه اين پايه‌ها را با عقل خود پذيرفتيم ، عشق و محبّت و عاطفه را همراه عقايد عقلانى خود بنمائيم . اگر مىبينيم افرادى بااينكه ادّعاى پيروىازاهل‌بيت عليهم السلام را دارند ،